کودکانه ها

 

می آیم کنار پنجره. به چند قایق تفریحی نگاه می کنم که با بادبادنهای کوچک زرد و قرمز و نارنجی، روی زمینه آبی یکدست دریا، این سو و آن سو می روند. فکر می کنم دیگر باید یکی از اینها را بخرم....

رئیسم که در آستانه در می ایستد، دوباره یادم می افتد برای سربازی بالاخره باید یک خاکی بریزم توی سرم.

آرشیو وبلاگ

صفحات وبلاگ

مطالب اخیر

موضوعات وبلاگ

لینکستان